KİTAP YORUMU
İyi Aile Yoktur
Bir kitaba koyulabilecek en iddialı isim olabilir “İyi Aile Yoktur”. Kitabın içeriği de ismi gibi iddialı. Kitap, konusu itibariyle çocuğun/çocukluğun sesini tüm dünyaya duyurma…
Kitabın ardından
Bir kitaba koyulabilecek en iddialı isim olabilir “İyi Aile Yoktur”. Kitabın içeriği de ismi gibi iddialı. Kitap, konusu itibariyle çocuğun/çocukluğun sesini tüm dünyaya duyurma amacıyla yazılmış.
“Çocukluk bir cehennemdir” bölümüyle başlayan kitap, içerdiği bilgiler nedeniyle gerçekleri tokat gibi yüzümüze çarpıyor. Birçok ebeveynin istemeden/bilmeden de olsa çocuklarına verdiği tüm zararlar sıralanmış. Aklınıza gelmeyen ve sizi şaşırtan yerler olacak. Kitabı okurken zaman zaman hatalarınız ile yüzleşebilir ve bundan rahatsızlık duyabilirsiniz. Sadece ebeveyn olarak değil kendi çocukluğunuz ve travmalarınızı irdelemek adına da oldukça etkileyici bir kitap. Benzer hatta aynı fikirleri savunan Alice Miller’ın alıntılarına sıkça yer verilmiş kitapta.
Hemen bütün bölümlerde üzerinde en fazla durulan konu, ebeveynlerin, çocukları için yapmak zorunda olduklarını yapmasının onları iyi yapmayacağı, bilerek ya da bilmeyerek çocuğa yaptığı sınırlandırmaların/istismarların hiçbir gerekçeyle (özellikle de “senin iyiliğin için yaptık” ifadesiyle) kabul edilemeyeceği, iyilik kisvesi altında gizlenemeyeceği. Ayrıca annelik-babalık görevlerinin kutsallaştırılmasının; çocuğu en fazla istismar eden, onun hakkını en fazla yok eden, onu en fazla yaralayan konu olduğu somut örnekler verilerek gösterilmeye çalışılmış.
Yazara göre koşulsuz seven ve affeden anne baba değil, çocuktur, eğer bir sevgi kıyaslaması yapılacaksa asıl çocuk anne babasına salt bir sevgi ile bağlıdır diyor.
İnsanın aklına şu soru geliyor; ne kadar dikkat edersek edelim hiç yanlış yapmadan çocuk büyütebilir miyiz? Yazar İyi Aile Yoktur derken tam da bunu anlatmak istiyor aslında, iyi aile; “iyi aile yoktur” bilinciyle hareket edebilen ailedir demek istiyor yazar.
Konusu itibariyle tanıtmak için yazarken oldukça zorlandığım bir kitap oldu, okuyunca ne demek istediğimi anlayacaksınız. Altını çizdiklerimden çok azı postta:) Keyifli okumalar!
#bookstagram #kitap #instabook #bookclub #bookclubforinstagram #bookforinstagram #bookshelf #kitapkurdu #kitaptavsiyesi #kitapönerisi #okudumbitti #kitapsevgisi #nihankaya #iyiaileyoktur
Alıntılar ve notlar
“Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil. Onlar kendi yolunu izleyen hayatın oğulları ve kızları. Onlar bizden çok şey beklemiyor, sevilmek ve anlaşılmak dışında.”
“Doğurulan çocuk tuvalet temizliği ve başka birçok konuda çaresizdir, ama siz doğurduğunuz takdirde bir süre kendine bakamayacağını gayet iyi bildiğiniz çocuğu doğurup doğurmama iradesine sahipsiniz.”
“Terapi çoğu kez, kendimiz hakkındaki olumsuz his ve düşüncelerin aslında anne-babamızın bizim hakkımızdaki olumsuz his ve düşünceleri olduğunu keşfetmektir; bu keşif, görünmez prangalarımızı çıkarmamıza yardımcı olur. Çocuğumuzun yetişkinlik hayatındaki mutluluğu, çocukken onu nasıl gördüğümüz, ona ne derece güvendiğimiz gibi şeylerle derinden ilintilidir.”
“Çocuğun içindeki “iç anne-baba” sert, otoriter, sorgulanmaz olarak içselleşirse, çocuk herkese karşı sert anne-babanın karşısındaki ezik ve pasif çocuk olarak davranır.”
“Bir insanın en olumsuz, en sağlıksız yanını gösterdiği kişi, her zaman, çocuğudur.”
“Hayatının direksiyonunu eline alma cesareti olmayanlar, hayatlarından dolayı başkalarını suçlarlar ve çocukları en kolay kurbandır.”
“İnsan halihazırdaki düzeni, dünyayı yaşayış biçimlerini, gelenekleri ne kadar az sorguluyorsa, doğrularından ne kadar eminse, herkesin çocuk sahibi olması gerektiğine, çocuk sahibi olmanın karşısındaki insanı mutlu edeceğine de o kadar derinden inanır. Halbuki çocuk, yeni olan, ayrı olan, benzersiz olan, bilinen her şeyden ayrı olarak dünyaya gelen ve bu bilinçle yaklaşılması elzem, bildiğiniz her şeyi sorgulatabilecek bir varlıktır.”