
KİTAP YORUMU
İşte Böyle Oldu
Bazı kitaplar daha ilk cümlesinde sonunu söyler ama yine de hikaye sizi peşinden sürükler. ‘İşte Böyle Oldu’ da tam olarak böyle bir kitap.
Kitabın ardından
Bazı kitaplar daha ilk cümlesinde sonunu söyler ama yine de hikaye sizi peşinden sürükler. ‘İşte Böyle Oldu’ da tam olarak böyle bir kitap.
“Alnının ortasına ateş ettim.” Kitap bu cümleyle başlıyor. Daha ilk sayfada bir cinayet olduğunu, bunu yapanın da anlatıcı kadın olduğunu biliyoruz. Sonrasında ise bu kadını cinayete götüren hayatı, evliliği, kaybı ve yavaş yavaş biriken duyguları dinliyoruz.
İsmini hiç öğrenemediğimiz kadın, bir pansiyonda tanıştığı Alberto ile evleniyor. Başlangıçta belki de aşk sandığı şeyin, aslında sevilme ve ait olma ihtiyacı olduğunu zamanla fark ediyoruz. Çocukları oluyor ama evliliklerinde hiçbir zaman tam olarak kurulamayan bir bağ var. Alberto’nun ilgisizliği ve sadakatsizliği de eklenince, kadının yalnızlığı giderek daha ağır bir hale geliyor.
Kadının sessizliği zaman zaman sabrımı zorlasa da, kitap boyunca asıl dikkatimi çeken karakter Alberto oldu. Sayısı oldukça fazla olan, sevmeyi bilmeyen, duygusal olarak gelişimini tamamlamamış bir adamın mutsuz ettiği bir kadının hayatına tanıklık ediyoruz.
Kitapta beni en çok etkileyen şey, Ginzburg’un bütün bunları anlatma biçimi oldu. Yazarla ilk kez bu kitapla tanıştım. Büyük cümleler, dramatik anlatımlar, uzun uzun duygusal çözümlemeler yok.
Yaşananlar ağır ama her şey çok sade, neredeyse sıradan bir olay anlatıyormuş gibi aktarılıyor. Ama belki de kitabın etkisi tam olarak buradan geliyor. Çünkü bazı acılar yüksek sesle yaşanmıyor; insanın içinde sessizce birikiyor ve bir kurşunla çığlığa dönüşüyor.
Bir kadının sevilme ihtiyacı, yalnızlığı, evlilik içinde giderek görünmez hale gelmesi ve yaşadığı hayal kırıklıkları üzerinden, aslında kadınlara biçilen roller üzerine de düşündüren bir kitap.
104 sayfalık kısacık bir roman ama insanı düşündürdüğü şeyler hiç de kısa değil.
Benim için kitabın asıl sorusu cinayetin nasıl işlendiği değil; bir insanın hangi noktaya kadar susabileceği, ne kadarına katlanabileceği ve sonunda artık yeter dediği yerdi.
Kısa, sade ve oldukça çarpıcı bir kitap. Natalia Ginzburg ile tanışmak için güzel bir başlangıç olduğunu düşünüyorum. #natliaginzburg #işteböyleoldu #okudumbitti #aylinsbookclub