KİTAP YORUMU
Bilmek Seni Özgür Kılacak
Alice Miller bu kitabında çocukluğun bilinmeyen yönlerine ışık tutuyor. Erken çocukluk döneminde görülen kötü muamelelerin (dayak, itaatkarlık, aşağılama, istismar, taciz vb)…
Kitabın ardından
Alice Miller bu kitabında çocukluğun bilinmeyen yönlerine ışık tutuyor. Erken çocukluk döneminde görülen kötü muamelelerin (dayak, itaatkarlık, aşağılama, istismar, taciz vb) yarattığı travmayı kişinin kendisinde, çocuklarında veya başka insanlarda yineleme dürtüsünden kurtulmasının zor olduğunu anlatıyor. Kişinin bedeninin sahip olduğu ama zihninin kabul etmediği bu travmatik bilgilere karşı bir savaş halinde yaşadığı vurgulanmış. Bilişsel ve duygusal hafızanın yanında bedenimizin de bir hafızası olduğu ve bilişsel olarak reddettiğimiz yaşanmışlıkları saklı tuttuğunu, bundan kurtulmanın tek yolunun bu gerçeklerle yüzleşmek ile olduğunu vurguluyor.
Dünyanın pek çok yerinde ebeveynlerin çocuk yetiştirirken dayak, ceza gibi yıpratıcı yöntemlere başvurduğunu ve bunu çocuğun iyiliği için yaptıklarını söylediklerini belirten yazar, bu yöntemlere maruz kalan çocukların ilerde bu yöntemi kendi çocuklarında da uyguladıkları örneklerle verilmiş.
Yazar ayrıca tıbbın çocukluk unsurunu göz ardı etmeyerek hatta onu tıbbın bir parçası haline getirerek bundan yarar sağlanabileceğini savunuyor. Aynı şeyin psikoterapi için de geçerli olduğunu, çocukluk gerçekliğinin atlanmaması gerektiğini belirtiyor.
Hitler, Stalin gibi diktatör liderlerin neden bu şekilde davrandıklarını çocukluklarındaki travmalarını belirterek anlatmış yazar.
Çocukluk travmaları ile yüzleşmek gerektiğini örnek vakalar ve seanslar üzerinden anlatan Alice Miller’ın bu kitabını etkileyici bulduğumu söyleyebilirim.
#bookstagram #kitap #instabook #bookclub #bookclubforinstagram #bookforinstagram #bookshelf #kitapkurdu #kitaptavsiyesi #kitapönerisi #okudumbitti #kitapsevgisi #alicemiller
Alıntılar ve notlar
“Birçoğumuz içimizdeki çocuğa, korku içinde yaşayan ve onu özgürleştirecek bilgiye ulaşma imkânı olmayan bir mahkûm gibi davranırız.”
“Eğer çocukluğumuzda hatalarımız yüzünden azarlanmak yerine davranışımızın neden uygun olmadığı ya da tehlikeli olduğu bize sevecenlikle anlatılmış olsa, kendiliğimizden pişmanlık duyar ve insanın hatasız olmadığı bilgisini içselleştirirdik.”
“Beden ona yapılan her şeyi bilmesine rağmen bunları sözcüklerle dile getiremez. Tıpkı bizim bir zamanlar olduğumuz çocuk gibi, her şeyi gören ama yetişkinin yardımı olmadan çaresiz kalan çocuk gibi.”
“Her suçlu, çocukluğunda aşağılanmış, kötü muamele görmüş ya da sefalet içinde büyümüştür ama çok azı bunu itiraf edebilir. Birçoğu bunu bilmez bile.”
“Romanya diktatörü Çavuşesku’nun duygusal körlüğünü ele alalım. Çavuşesku on kardeşiyle birlikte tek göz bir odada büyük bir sefalet içinde yaşadığından bihaberdi. Saplantılı ölçüde lüks saraylarında o günleri çoktan bastırmıştı. Ama örtük belleği (bedeni) çocukluğunda çektiği acıları unutmamış ve onu bütün halkından intikam almaya yöneltmişti.”