KİTAP YORUMU
Babamın Yeri
Babasını kaybetmiş biri olarak kitabı farklı duygularla okudum. Bana en yakın gelen tarafı baba kaybıydı. Ancak hikayedeki baba-kız ilişkisinden farklı olarak, benim babamla…
Kitabın ardından
Babasını kaybetmiş biri olarak kitabı farklı duygularla okudum. Bana en yakın gelen tarafı baba kaybıydı. Ancak hikayedeki baba-kız ilişkisinden farklı olarak, benim babamla mesafeli bir ilişkim olmadı.
Annie Ernaux, babasının ölümünün ardından kaleme aldığı bu eserde yalın bir dil kullanıyor ve fazla duygusallığa yer vermeyen bir üslupla babasının hayatını, onunla ilişkisini ve aralarındaki mesafeyi anlatıyor.
Babamın Yeri, işçi sınıfından gelen ve daha sonra küçük esnaflık yapan bir babanın hayatını, sınıf atlama çabasını ve kızıyla ilişkisini konu alıyor. Annie’nin ailesi, kızlarının kendileri gibi bir hayat sürmesini istemedikleri için onun okumasını destekliyor. Annie, eğitimi sayesinde farklı bir toplumsal sınıfa yükselirken babasıyla arasındaki görünmez mesafe de giderek belirginleşiyor.
Yazar, babasının hikayesini anlatırken aslında kendi hikayesini de yazıyor sanki. Üniversiteden birkaç arkadaşını evine davet ederken ailesi hakkında önceden uyarıda bulunması bir anlamda kendisini var eden geçmişten utandığını gösteriyor. Oysa o geçmiş, onun gerçeği ve geldiği yer.
Beni etkileyen bir diğer nokta ise kocasının ailesine karşı ilgisizliğinden ve kendisinin de bu durumu kabullenişinden bahsetmesiydi. Aralarında açıkça konuşulmayan, nedenleri dile getirilmeden öylece kabul edilen şeyler olduğunu anlatıyor. Burjuva bir ailede doğduğunu belirttiği kocasıyla arasındaki sınıfsal ve kültürel farkı, onun için kullandığı “müstehzi”* sıfatından bile anlamak mümkün. Kendi ailesini ise mütevazı ve iyi yürekli insanlar olarak tanımlıyor. Bütün bunlar, insanın geldiği yerle kurduğu ilişki ve geçmişinden uzaklaşma çabası üzerine düşündürüyor. Bazen ilişkilerde konuşulmayan şeyler de en az söylenenler kadar anlam taşıyor.
Kısa olmasına rağmen insanı hem baba-kız ilişkisi hem de aile, aidiyet ve insanın kendi geçmişiyle kurduğu bağ üzerine düşündüren bir kitap. *müstehzi; alaycı, küçümseyici tavır
#babamınyeri #annieernaux #okudumbitti #aylinsbookclub #kitaptavsiyesi
Alıntılar ve notlar
“Belki de birbirimize söyleyecek bir şeyimiz kalmadığı için yazıyorum.”
“Belki de en büyük gururu, hatta varoluşunun sebebi: Onu hor gören dünyaya ait olmam.”
“Eninde sonunda hepimiz boylayacağız öteki tarafı, şimdi yaşamaya bakalım!”
“Bir izahata kalkışıyorum. Yazmak, ihanet edenin son çaresidir.”
“Ve bu dünyada hiçbir zaman bir kelime başka bir kelimenin yerini almazdı.”