Annemin Uyurgezer Geceleri

Kitabın ardından

“Annem yalnız bir kadındı, anneannem yalnız bir kadındı, ben yalnız bir kadındım. Annemin hikayesi acıklıydı. Yalnız annemin değil, anneannemin, anneannemin annesinin, büyük ihtimalle onun annesinin ve daha büyük annelerin hikayeleri de acıklıydı.”

Ayfer Tunç yine insanın içine işleyen, sonunu merak ettiren uzun soluklu bir hikaye ile çıkıyor karşımıza. Kitabın kalınlığı gözünüzü korkutmasın; evet, ilk bölümlerde ana karakter Şehnaz Varlı’nın hatıraları biraz dağınık gelebilir ama biraz sabredince hikaye sizi içine çekiyor.

Şehnaz’ın kendi ağzından okuduğumuz bu biyografik romanda; kendisinden yaşça büyük üniversitedeki hocası E. ile olan inişli çıkışlı, bağımlılıklarla örülü, ikinci kadın olarak otuz yıl süren büyük aşkına; aynı zamanda birlikte yaşadığı annesi ve anneannesinin geçmişine de tanıklık ediyoruz. Bu büyük aşkla birlikte dört kuşak kadının geçmişi üzerinden ilerleyen hikaye, dört neslin taşıdığı görünmez yükleri önümüze seriyor. Annesinin uyurgezer olduğu gerçeği ile yüzleşen Şehnaz aile sırlarını da öğrenir ve benzer kader motiflerini yaşadıklarını farkeder ama bundan kaçamaz.

Roman boyunca yalnızca Şehnaz’ın hayatını değil; akademik dünyayı, sınıf farklılıklarını ve dönemin siyasi/toplumsal Türkiye portresini de arka planda çok güçlü hissediyoruz. Ayfer Tunç yine bireysel bir hikayeden koskoca bir toplum resmi çıkarıyor

Bu arada romanda bende en merak uyandıran karakterlerden bir de E.’nin eşi Eyşan oldu, okuyun ne demek istediğimi anlayacaksınız. Kim bilir belki bir gün hikayeyi bir de Eyşan’ın ağzından okuruz☺️ @parantezici

#bookstagram #instabook #bookclub #ayfertunç #anneminuyurgezergeceleri